John Cockcroft, de man die erop stond dat de schoorstenen van de Windscale kerncentrale werden uitgerust met hoogrendementfilters, waardoor een groot deel van Noord-Engeland werd gered van een nucleair woestenij na de brand, werd vóór het ongeluk belachelijk gemaakt om zijn voorzichtigheid.

Windscale-brand

De Windscale-brand van 10 oktober 1957 was het ergste nucleaire ongeval in de geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk, en een van de ergste ter wereld, gerangschikt op ernst op niveau 5 van de mogelijke 7 op de Internationale Nucleaire Gebeurtenisschaal. De brand vond plaats in Eenheid 1 van de twee‑stapel Windscale-faciliteit aan de noordwestkust van Engeland in Cumberland (nu Sellafield, Cumbria). De twee grafietgemodereerde reactoren, destijds “stapels” genoemd, waren gebouwd als onderdeel van het Britse naoorlogse atoombomproject. Windscale Stapel Nr. 1 was operationeel in oktober 1950, gevolgd door Stapel Nr. 2 in juni 1951.

De brand brandde drie dagen en gaf radioactieve fallout af die zich verspreidde over het VK en de rest van Europa. Het radioactieve isotoop jodium-… Lees verder (24 minuten lezen)