In de zomer van 1907 begon een artieste genaamd Sober Sue op te treden in Hammerstein's Roof Garden, een zaal gelegen boven het Victoria Theatre in New York. Oscar Hammerstein I had het Victoria Theatre in 1899 gebouwd en gaf het in 1904 over aan zijn zoon Willie, die het voor het variété gebruikte [2]. In de Roof Garden werd een permanente uitdaging uitgeschreven: iedereen die deze onbewogen vrouw aan het lachen kon krijgen, zou een geldprijs ontvangen [4][6].
Tijdens de pauze van de voorstelling zat Sue op een klein platform, terwijl toeschouwers naar boven klommen om grappen en verhalen te vertellen [6]. Een theaterrecensie in de Otago Daily Times van 17 augustus 1907 beschreef deze opzet, en The Billboard vermeldde het optreden al in zijn editie van 6 juli [6]. Sue zong niet, danste niet en sprak geen tekst; haar gezicht vormde het hele optreden.
Volgens tijdgenoten bedroeg de beloning $100 in goud [6]. Latere verslagen verhoogden dit bedrag aanzienlijk. Volgens Mental Floss bood een New Yorks theaterdirecteur $100, waarna anderen dit bedrag verhoogden tot $500 en uiteindelijk $1.000 [3]. Grunge maakt een onderscheid: $100 voor een glimlach en $1.000 voor een harde lach, een bedrag dat vandaag de dag ongeveer $30.500 waard is [7][5]. Een verslag uit 2013 spreekt van een vastgesteld bedrag van $1.000 [1].
Professionele komieken hapten toe. Bekende variétéartiesten reisden naar de Roof Garden en traden gratis op, in de verwachting dat de publiciteit rond het ‘breken’ van Sober Sue meer waard zou zijn dan een honorarium [7][4]. Weekly Recess noemt de uitdaging een soort inwijdingsritueel voor komieken die hun materiaal testen [5]; NY Weekly merkt op dat het publiek steeds vaker kaartjes kocht voor de wedstrijd zelf in plaats van voor de reguliere voorstelling [8].
De vrouw op het platform was Susan Kelly; deze naam komt voor in een klein bericht in de New York Times van 4 juli 1907. Daarin staat dat een verzoek om een gerechtelijk bevel tegen Susan Kelly, beter bekend als Sober Sue, om niet langer onder leiding van de Hammersteins in de Paradise Roof Garden op te treden, was uitgesteld tot 8 juli [4][7]. Er wordt niet vermeld wie dat verzoek indiende of waarom.
Willie Hammerstein betaalde haar $20 per week [4][5]. Na afloop van haar verbintenis ging het gerucht dat haar gezichtsspieren verlamd waren, waardoor de uitdaging van meet af aan onmogelijk was [4][5][9]. Moebius-syndroom, een aandoening die de ontwikkeling van hersenzenuwen beïnvloedt en een maskerachtig gezicht veroorzaakt, wordt als mogelijke oorzaak genoemd, hoewel er geen bevestiging is [4]. Awful Archive wijst erop dat een zaallijst en een theaterrecensie geen klinische diagnose kunnen bevestigen [6].
Een gedocumenteerde gelegenheid waarbij Sue aanwezig was, is een bezoek aan Coney Island in 1907, samen met een persagent en komiek Stuffy Davis; deze probeerde haar met grappen te vermaken, zonder succes [3]. Ze zei dat het enige wat haar beviel een attractie was die de hel nabootste, waar men via een kist naar binnen ging [3]. De pers noemde haar de ‘Mirthless Marvel’, en ze toerde met dit gimmick door het hele land [3]. Er is geen enkele foto van haar bewaard gebleven [4][7].
Volgens de mythische versies hebben de komieken die de uitdaging aannamen, Willie Hammerstein nooit vergeven [4][7]. Zij beweerden dat hij wist van haar verlamming en een onmogelijke wedstrijd had georganiseerd om topartiesten naar zijn podium te lokken [5][8]. Awful Archive beschouwt dit als een toevoeging die medische en contractuele bewijzen vereist, die in de berichtgeving uit 1907 ontbreken [6]. Met de komst van de winter werd het bord verwijderd [1].




