William Edward Haast werd geboren op 30 december 1910 in Paterson, New Jersey, als zoon van Gustav en Otillia Haast, beiden van Duitse afkomst [1]. Hij groeide op met twee broers, Arthur en Jack, en een zus, Victoria [1]. Op 11-jarige leeftijd maakte hij kennis met slangen tijdens een zomerkamp voor padvinders; een jaar later probeerde hij een kleine ratelslang te vangen en werd daarbij gebeten [2].

De beet vond plaats tijdens het zomerkamp, en Haast onderging de destijds gebruikelijke behandeling: kruisvormige sneden over de beetplekken en het aanbrengen van kaliumpermanganaat [2]. Met een opgezwollen arm liep hij vier mijl naar de eerstehulppost van het kamp; daar werd hij snel naar een arts gebracht en herstelde zonder verdere behandeling [2]. Datzelfde jaar werd hij nogmaals gebeten, ditmaal door een koperen kopslang van vier voet lang; een vriend injecteerde antigif uit zijn eigen set, waarna Haast een week in het ziekenhuis moest blijven [2]. Op 15-jarige leeftijd begon hij zelf gif uit slangen te halen en verliet op 16-jarige leeftijd de school [2].

Op 19-jarige leeftijd sloot Haast zich aan bij een man die een slangenexpositie langs de weg runde en reisde met hem naar Florida [2]. Hij verbleef bij een illegale drankstoker aan de rand van de Everglades en werd bedreven in het vangen van allerlei soorten slangen [2]. Thuis voegde hij een slangenexpositie toe aan de verkoopkraam die zijn moeder had gehuurd bij een vakantieresort aan een meer; daar ontmoette en trouwde hij met zijn eerste vrouw, Ann [2].

Haast studeerde vier jaar lang vliegtuigmechanica en behaalde zijn certificaat; daarna verhuisde hij naar Miami om te werken voor Pan American World Airways [2]. Nadat de Verenigde Staten deelnamen aan de Tweede Wereldoorlog, vloog hij als vliegtuigtechnicus voor Pan Am onder contract met het Army Air Corps [2]. Zijn routes brachten hem naar Zuid-Amerika, Afrika en India, waar hij slangen kocht om mee naar huis te nemen, waaronder zijn eerste cobra [2].

In 1946 besloot Haast dat hij genoeg geld had gespaard om een slangenfarm te starten; hij kocht een stuk grond aan U.S. 1 ten zuiden van Miami, verkocht zijn huis en begon met de bouw [2]. Eind 1947 opende het Miami Serpentarium, hoewel het nog niet voltooid was; in de eerste vijf jaar bestond het personeel uit Haast, zijn tweede vrouw Clarita en zijn zoon Bill Jr. [2]. In 1965 huisvestte het park meer dan 500 slangen in 400 kooien en drie kuilen; Haast haalde dagelijks 70 tot 100 keer gif af bij ongeveer 60 soorten, meestal in het bijzijn van betalende bezoekers [2].

Haast haalde het gif eruit door een slang bij het hoofd vast te houden en hem te dwingen een rubberen membraan te bijten dat over een flesje was gespannen [2]. Dit werk had een prijs: eind 2008 was hij 172 keer gebeten. Guinness World Records erkende hem als de persoon die de meeste dodelijke slangenbeten had overleefd; een titel die hij zelf afkeurde, omdat hij het niet als een bewonderenswaardig doel beschouwde om gebeten te worden [2]. Dodelijke gevolgen van dergelijke beten komen in de Verenigde Staten zelden voor: elk jaar worden er ongeveer 7.000 tot 8.000 mensen gebeten door giftige slangen, waarvan er slechts vijf overlijden [3].

Haast leidde het Serpentarium tot 1984; daarna opende hij Miami Serpentarium Laboratories in Punta Gorda, Florida, een bedrijf dat gif van slangen produceerde voor medisch en wetenschappelijk onderzoek [2]. Hij overleed op 15 juni 2011 op 100-jarige leeftijd [1][2].


Sources

  1. billhaast.com
  2. Wikipedia: Bill Haast
  3. Wikipedia: Lijst van dodelijke slangenbeten in de Verenigde Staten