Nicaraguaanse Gebarentaal
Nicaraguaanse Gebarentaal (ISN; Spaans: Idioma de Señas de Nicaragua) is een gebarentaal die voor een groot deel spontaan is ontwikkeld door dove kinderen in een aantal scholen in Nicaragua in de jaren tachtig. Het is van bijzonder belang voor de taalkundigen die het bestuderen, omdat het een unieke gelegenheid biedt om te onderzoeken wat zij beschouwen als de geboorte van een nieuwe taal.
Geschiedenis Voor de jaren zeventig bestond er geen dove gemeenschap in Nicaragua. Dove mensen waren grotendeels geïsoleerd van elkaar en gebruikten voornamelijk eenvoudige thuissignsystemen en gebaren (‘mímicas’) om te communiceren met hun families en vrienden, hoewel er verschillende gevallen van idioglossie onder dove broers en zussen waren. De voorwaarden die nodig waren voor het ontstaan van een taal deden zich voor
