Een grap in een script van The Simpsons kwam met een klein waarschuwingslampje. Buzz Aldrin zou zeggen: “second comes after first”, een zin die alleen grappig was omdat iedereen wist op welke gevoelige plek hij drukte. De schrijvers maakten zich zorgen dat ze misschien te veel vroegen door de tweede man op de maan die woorden hardop te laten uitspreken.
Toen Buzz Aldrin een gastrol speelde in de aflevering “Deep Space Homer” van The Simpsons, boden de schrijvers hem een vriendelijker alternatief aan voor “second comes after first”, namelijk “first to take a soil sample”. Aldrin gaf de voorkeur aan de oorspronkelijke grap, en de scherpere zin bleef in de aflevering.
“Deep Space Homer” werd op 24 februari 1994 uitgezonden op Fox, als de vijftiende aflevering van het vijfde seizoen van de serie.[1] Het uitgangspunt: Homer Simpson wordt de ruimte in gestuurd nadat NASA probeert de publieke belangstelling voor ruimtelanceringen nieuw leven in te blazen door een gewone burger mee te nemen aan boord van een spaceshuttle.[1] Die gewone burger is natuurlijk Homer, wat betekent dat de ruimtevaart minder een triomfantelijke onderneming wordt dan een plek voor chips, paniek en volkomen vermijdbare problemen.
David Mirkin schreef de aflevering, Carlos Baeza regisseerde, en op de gastenlijst stonden Aldrin en James Taylor, die allebei zichzelf speelden.[1] Dat is al een heel typische Simpsons-combinatie: een Apollo 11-astronaut en een softrockzanger die een getekende versie van NASA delen met een veiligheidsinspecteur van een kerncentrale. De aflevering parodieert ook Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey, en verweeft zo een grootse verwijzing naar ruimtecinema met een verhaal waarin Homer de meest serieuze werkopdracht denkbaar volledig verkeerd aanpakt.[1]
De zin werkte omdat Aldrin hem liet werken
Aldrins plek in het collectieve geheugen heeft altijd een wat merkwaardige vorm gehad. Op de maan lopen is bijna onmogelijk te kleineren, maar het verhaal van Apollo 11 wordt vaak teruggebracht tot een volgorde. Neil Armstrong was eerst. Aldrin volgde. Een verschil van enkele minuten werd een permanent etiket, van het soort dat een prestatie kan veranderen in een ranglijst.
Daarom aarzelden de schrijvers. “Second comes after first” is een bot klein zinnetje, en hoe bot iets is, hangt af van degene die het te horen krijgt. De vervangende zin, “first to take a soil sample”, gaf Aldrin een nettere overwinning. Die verwees nog steeds naar de geschiedenis van de maanlanding, maar week uit van de voor de hand liggende grap over na Armstrong komen.
Aldrin koos de scherpere versie. Bij een cameo van een beroemdheid zegt dat meer dan de exacte formulering zelf. Een veiligere zin zou de gast hebben beschermd tegen wat het publiek al wist. De zin die bleef staan vertrouwde erop dat het publiek de geschiedenis kende, en liet Aldrin vervolgens tonen dat hij midden in de grap kon staan zonder ervoor terug te deinzen.
De aflevering kreeg om een andere reden een groter tweede leven. In één scène ziet Kent Brockman een mier vlak bij de camera zweven en ziet dat aan voor bewijs van reusachtige ruimtemieren. Zijn uitspraak, “And I, for one, welcome our new insect overlords,” werd later een internetmeme.[1] Voor veel kijkers werd die zin het blijvende stukje van “Deep Space Homer”, de uitdrukking die aan de aflevering ontsnapte en jarenlang online bleef rondzwerven.
Aldrins moment is stiller. Er is geen meme-machine voor nodig. De schrijvers boden hem een heldhaftige nooduitgang aan, eentje waarmee de astronaut ergens de eerste in had kunnen zijn. Hij gaf die terug, en liet de tekenfilm de zin over de tweede plaats behouden.
