Door entomologen beschreven als een poppenspeler die een marionetpop bestuurt, staat de Ophiocordyceps schimmel erom bekend talloze insecten te victimiseren door de volledige controle over hun lichaam over te nemen. Een Ophiocordyceps -soort staat erom bekend zijn mierengastheer te gebruiken om de rest van de kolonie te infecteren. Met dat gezegd, hoe infecteert de beruchte zombie‑schimmel zijn slachtoffers?
In tegenstelling tot de naam infecteert de zombie‑mieren‑schimmel niet de hersenen van zijn gastheer om hun lichaam over te nemen. Entomologen stellen dat de schimmel de ledematen van de mier van de hersenen afsnijdt om direct chemicaliën vrij te geven die het lichaam van de mier dwingen te bewegen en samen te trekken.
Wat is de Zombie‑Mieren‑Schimmel?
De Ophiocordyceps unilateralis, het meest bekend als de zombie‑mieren‑schimmel, is afhankelijk van mieren om hun levenscyclus voort te zetten. Terwijl mieren op zoek gaan naar voedsel en andere voorzieningen, kunnen ze de sporen van de schimmel tegenkomen. Wanneer een mier op een schimmelspoor stapt, volgt de infectie en verspreidt zich door het hele lichaam nadat een schimmelcel naar binnen glijdt.
De Ophiocordyceps zal de mier intern consumeren terwijl ze zich vermenigvuldigt tot nieuwe, talrijke cellen. Er zouden geen externe tekenen zijn die erop wijzen dat dit gebeurt. De mier zou zijn leven voortzetten, op zoek naar voedsel om terug te keren naar zijn mierennest, terwijl de schimmel in zijn lichaam voortdurend groeit tot het de helft van het lichaamsgewicht van de mier bereikt.
Na het consumeren van alles wat de schimmel nodig heeft van zijn gastheer, zouden alle schimmelcellen zich combineren in het lichaam van de mier. De verzamelde schimmelcellen zouden zich dan vormen tot een mat en naaldachtige uitsteeksels in de spiercellen van de mier duwen. Uiteindelijk zou de hersenen van de mier chemische signalen van de schimmelcellen ontvangen en de mier doen vertrekken uit het nest om te klimmen en af te hakken op een nabijgelegen plant. (Bron: The New York Times)
Het stopt de mier op een hoogte van 25 centimeter — een zone met precies de juiste temperatuur en vochtigheid voor de schimmel om te groeien. Het dwingt de mier om permanent zijn kaken rond een blad te vergrendelen. Uiteindelijk stuurt het een lange steel door het hoofd van de mier, die uitgroeit tot een bolvormige capsule vol sporen. En omdat de mier meestal een blad beklimt dat over de voedselpaden van de kolonie hangt, regenen de schimmelsporen neer op haar zusters beneden, waardoor zij op hun beurt worden omgevormd tot zombies.
Ed Yong, The Atlantic
(Bron: The Atlantic)
De innerlijke werking van de Ophiocordyceps
De schimmel dringt aanvankelijk via enkele schimmelsporen zijn gastheer binnen. Met dat gezegd hebbende, blijven de enkele sporen in suspension in het bloed van de mier, terwijl ze nieuwe enkele sporen produceren. De enkele sporen werken al snel samen en construeren korte buizen om zichzelf te verbinden, waardoor de uitwisseling van voedingsstoffen en communicatie mogelijk wordt. Het samensmelten van de enkele schimmelsporen vormt een superorganisme dat zelfs de hersenen van grotere dieren kan controleren.
Daarnaast kunnen de enkele sporen de spiercellen van de mieren binnendringen door te groeien in de bestaande ruimtes tussen hen of door de spiercellen te penetreren. De schimmel neemt het hele lichaam van zijn gastheer over zonder zijn hersenen te infiltreren.
Als zulke parasieten alleen maar neurale weefsels zouden binnenvallen en vernietigen, denk ik niet dat het gemanipuleerde gedrag dat we observeren zo overtuigend zou zijn.
Charissa de Bekker
(Bron: The Atlantic)
