Tijdens een webinar van de National Geodetic Survey in november 2022 maakte een deelnemer bezwaar tegen het overheidsplan om een meeteenheid uit gebruik te nemen. Veel landmeters gebruikten de Amerikaanse landmeetkundige voet, merkte de deelnemer op. Waarom zouden zij op een andere voet moeten overstappen als ze al met deze werkten?[3]

Een voet kon twee iets verschillende lengtes betekenen, afhankelijk van wie de meting uitvoerde. De internationale voet was exact 0.3048 meter. De Amerikaanse landmeetkundige voet was iets langer. De meeste mensen konden hun leven leiden zonder dat te weten, maar wie met landmeetkundige coördinaten werkte, moest zeker weten op welke versie de getallen betrekking hadden.[1][2]

In de gedachtewisseling die het bureau van de staatscartograaf van Wisconsin publiceerde, beantwoordde de National Geodetic Survey het bezwaar door mensen te vragen ook te denken aan alle anderen die in voeten maten. Landmeetkunde vormde slechts een klein deel van die meetactiviteiten, en de internationale voet was al sinds 1959 de algemene standaard van het land.[3]

De tijdelijke uitzondering die tientallen jaren bleef bestaan

Toen de Verenigde Staten die standaard invoerden, mocht de geodetische landmeetkunde, het bepalen van posities over grote gebieden, de oudere definitie tijdelijk blijven gebruiken. Landmeters gebruikten sinds 1893 een voet die was gedefinieerd als exact 1200/3937 meter. Met de nieuwe naam, Amerikaanse landmeetkundige voet, konden ze deze onderscheiden van zijn vervanger terwijl het land zich voorbereidde op het opnieuw vereffenen van zijn meetnetten.[1]

Toen de meetnetten in 1986 veranderden, bleven landmeters de oudere eenheid gebruiken, ondanks het oorspronkelijke plan om die uit gebruik te nemen. Tegen de tijd dat de webinardeelnemer in 2022 vraagtekens zette bij de uitfasering, hadden mensen al tientallen jaren gewerkt met een uitzondering die had moeten eindigen.[1][3]

Over een mijl verschillen de twee definities slechts ongeveer een honderdste voet, wat helpt verklaren waarom het onderscheid pietluttig kan lijken. Landmeetkundige coördinaten maken het probleem duidelijker. NIST geeft het voorbeeld van een coördinaat van een miljoen voet: als dat getal volgens de andere definitie wordt geïnterpreteerd, bedraagt de afwijking ongeveer twee voet. Zelfs een klein werkterrein kan grote coördinaatwaarden hebben.[2]

Volgens NIST stonden instrumenten en software soms standaard ingesteld op de ene versie, terwijl de gebruikers van de andere uitgingen. De fouten hadden tot grensgeschillen en projectvertragingen geleid. Sommige rechtsgebieden gebruikten zelfs verschillende voetmaten voor horizontale coördinaten en hoogtes. Iemand kon bij dezelfde klus beide definities nodig hebben.[2]

De voet uitfaseren zonder het oude werk verloren te laten gaan

Op 1 januari 2023 werd de langere landmeetkundige voet officieel verouderd verklaard, met een uitzondering voor historische toepassingen en gebruik in bestaande systemen. Die uitzondering liet ruimte voor alle metingen die mensen al hadden gedaan. Oude coördinaten simpelweg als internationale voeten behandelen zou opnieuw tot een verwarring van eenheden leiden.[1][2]

Kort voor de uitfasering waarschuwde Howard Veregin, de staatscartograaf van Wisconsin, in een artikel tegen het veranderen van eenheden in oudere coördinatenstelsels die de landmeetkundige voet gebruikten. NIST legde eveneens uit dat het voor sommige projecten verstandig kon zijn om binnen hun bestaande stelsels te blijven. Bij het uitfaseren van de eenheid moest dus ook een manier behouden blijven om het werk te lezen van de mensen die haar hadden gebruikt.[2][3]

Voor iedereen die die oude bestanden opende, benadrukte NIST hoe belangrijk het was om documentatie bij de metingen te bewaren. Het woord "voet" naast een reeks coördinaten kon bij de volgende gebruiker een vraag oproepen. Een aantekening die aangaf om welke voet het ging, zou het antwoord geven.[2]

Bronnen

  1. NIST: De Amerikaanse landmeetkundige voet
  2. NIST: Vragen en antwoorden over de Amerikaanse landmeetkundige voet
  3. Howard Veregin, staatscartograaf van Wisconsin: Een definitief afscheid van de Amerikaanse landmeetkundige voet?

Afbeelding: de National Geodetic Survey van NOAA. Charles Geoghegan en Benjamin Erickson verrichten landmeetkundig werk in Colorado, zomer 2017. Bijgesneden foto van veldwerk ter illustratie van de context. Oorspronkelijke foto en bijschrift.