Backstage in het Los Angeles Forum, na een optreden van Queen, spraken Michael Jackson en zijn broers kennelijk over dat albumnummer met de baslijn van John Deacon — het nummer dat minder klonk als stadionrock en meer als een dreiging op de dansvloer. Roger Taylor herinnerde zich later hun reactie heel direct: “Michael and all his brothers were all going, ‘That’s a fantastic track. You must release it.’”[1]
Queens “Another One Bites the Dust” was een nummer van John Deacon op The Game voordat Michael Jackson de band backstage in Los Angeles aanspoorde om het als single uit te brengen. Die suggestie werd deel van de legende rond het lied nadat het Queens grootste Amerikaanse hit was geworden.
Het nummer verscheen op Queens album The Game uit 1980, waarop Genius “Another One Bites the Dust” als derde track vermeldt.[2] Wikipedia beschrijft de opname als een track uit 1980, opgenomen in Musicland Studios in München, met een lengte van 3 minuten en 35 seconden, en deelt het nummer in onder funkrock en disco.[3] Die combinatie was al behoorlijk ongewoon voor een band die vooral werd geassocieerd met theatraal rockspektakel.
John Deacon schreef het nummer, en het zwaartepunt lag niet bij een gelaagd Queen-refrein of een triomfantelijke gitaarinzet van Brian May.[2] Het begon met een lage, strak afgeknepen baspartij en Freddie Mercury’s uitnodiging: “Ooh, let’s go,” voordat de tekst “Steve” op straat neerzette, met zijn hoed laag over zijn ogen en “no sound but the sound of his feet.”[2] Het nummer voelde kaal, gespannen en lichamelijk.
Juist die soberheid maakt het backstageverhaal minder als beroemdhedenroddel en meer als een kwestie van goed luisteren. Volgens het relaas dat later door AZLyrics werd aangehaald, bezocht Jackson Queen na een show in het Los Angeles Forum en drong hij er bij de band op aan om het nummer uit te brengen.[1] Hij hoorde in een albumtrack een crossoverplaat: een lied dat voorbij de gebruikelijke grenzen van rockradio kon reiken.
Eenmaal uitgebracht, ging de plaat precies die kant op. Genius beschrijft “Another One Bites the Dust” als een hit in 17 landen en zegt dat het Queens bestverkochte plaat in de Verenigde Staten werd, waar het zowel de pop- als de discohitlijsten aanvoerde en de tweede plaats bereikte in de soullijst.[2] Ook Wikipedia noemt het Queens bestverkochte single.[3]
De uitvoering achter dat succes was allesbehalve achteloos. Brian May vertelde later aan Mojo dat Mercury op “Another One Bites the Dust” “sung until his throat bled,” omdat “he was so into it” en het nummer bijzonder wilde maken.[1] Dat detail geeft het keurige hitlijstverhaal een rauwe rand: een minimale groove, een riff van de bassist en een zanger die zijn lichaam zo ver dreef dat het sporen naliet.
Het latere leven van het nummer maakte het ontstaansverhaal alleen maar vreemder. AZLyrics vermeldt het gerucht over backward masking dat rond het refrein ontstond, en schrijft ook dat het nummer werd overwogen tijdens de productie van Rocky III, voordat de producenten geen toestemming wisten te krijgen en Sylvester Stallone Survivor inhuurde om te schrijven wat uiteindelijk “Eye of the Tiger” werd.[1] Een nummer dat begon als een strakke albumtrack werd groot genoeg om mythes, licentieverhalen en een alternatieve popgeschiedenis aan te trekken.
Toch blijft het kantelpunt in het verhaal van de release klein: na een concert in Los Angeles stond Michael Jackson backstage met zijn broers, hoorde de baslijn en vertelde Queen wat ze in handen hadden.[1]
