In februari 2013 verliet Shia LaBeouf de Broadway-productie Orphans voordat deze opende, en deed vervolgens wat beroemdheden met steeds meer vertrouwen begonnen te doen: hij zette het papieren spoor online. Hij twitterde een verontschuldigingsmail gericht aan de cast, inclusief Alec Baldwin, nadat rapporten zijn vertrek beschreven als de oude showbusiness-standaard, “creative differences.” Vervolgens merkten lezers op dat zelfs de verontschuldiging gezelschap had.[1]
Shia LaBeouf’s plagiaatschandaal werd berucht omdat het kopiëren niet stopte bij het oorspronkelijke werk. Na kritiek dat zijn regiedebuut uit 2012 geleend had van cartoonist Dan Clowes, verontschuldigde LaBeouf zich, en die verontschuldiging bleek nauw overeen te komen met een Yahoo Answers‑bericht uit 2010.
Het Broadway‑incident was niet de Clowes‑controversie, maar het maakte het patroon moeilijker te missen. LaBeouf stond op het punt zijn Broadway‑debuut te maken tegenover Baldwin in Orphans, waarna hij de productie verliet. Toen hij de verontschuldigingsmail plaatste, wezen waarnemers erop dat delen ervan leken te zijn gekopieerd uit een eerdere openbare verontschuldiging van een andere schrijver.[1]
Dat was de vreemde kracht van het grotere verhaal. Een beroemde acteur die wordt beschuldigd van lenen van een andere kunstenaar is een bekende entertainmentkop. Een beroemde acteur die zich verontschuldigt voor het lenen, terwijl hij de verontschuldiging leent, is duurzamer. De verontschuldiging stopt met functioneren als opruiming. Het wordt een ander tentoonstellingsstuk.
De korte film die de lus startte
De centrale beschuldiging betrof LaBeouf’s korte film uit 2012 HowardCantour.com, zijn regiedebuut, en het werk van cartoonist Dan Clowes. De film kreeg kritiek omdat hij sterk leek op Clowes’s strip “Justin M. Damiano,” zonder vermelding. LaBeouf verontschuldigde zich vervolgens publiekelijk tegenover Clowes, maar die verklaring werd al snel getraceerd naar een Yahoo Answers‑reactie uit 2010 over plagiaat.[1]
De bron maakte het voorval nog absurder. Een gekopieerde verontschuldiging uit een advocaat‑verklaring of een persbericht van een studio zou de grauwe geur van crisismanagement kunnen hebben gedragen. Yahoo Answers was iets heel anders: een openbare rommelbak vol huiswerkhulp, trivia, relatieadvies en vreemden die probeerden gezaghebbend over te komen zonder duidelijke beloning. De geleende woorden kwamen niet verpakt in institutionele taal. Ze kwamen uit de verloren‑en‑gevonden bak van het internet.
De uitdrukking “creative differences” kreeg een toevallige echo rond dezelfde periode van publiciteit. TV Tropes beschrijft het als een veelvoorkomende publieke verklaring wanneer artiesten shows, bands of producties verlaten, soms als vervanging voor ingewikkelder conflicten die niemand betrokken duidelijk wil beschrijven.[2] Rond LaBeouf kwam de uitdrukking ongemakkelijk over. Het publieke archief vulde zich met gekopieerde taal, en “creative” begon minder als een verdediging te klinken dan als een vraag.
Wanneer Herhaling Het Schandaal Wordt
TIME verzamelde later de episodes onder de directe kop “A Brief History of Shia LaBeouf Copying the Work of Others,” beginnend met de Orphans-excuses en voortgaand met het Dan Clowes-dispuut.[1] Het punt was niet langer een enkele daad van niet-geverifieerde overname. Het was herhaling. Elke nieuwe excuses of verklaring nodigde mensen uit om de tekst onder het licht te houden.
LaBeouf plaatste ook een deel van de opschudding als performancekunst, maar die verklaring liet het publiek in een vreemde positie achter.[1] Als de kopieeractie opzettelijk was, bestonden de gekopieerde kunstenaars nog steeds. Als de excuses oprecht waren, maakte de geleende bewoording de oprechtheid moeilijker te zien. Als de onthulling deel van het werk was, hing het werk af van mensen die de naad vonden.
Daarom bleef het detail van Yahoo Answers in het verhaal verankerd. Het comprimeerde een uitgestrekte beroemdheden-plagiaatenschandaal tot één klein, doorzoekbaar beeld: een beroemde acteur die zich verontschuldigt tegenover een kunstenaar voor het overnemen van woorden en ideeën, terwijl hij teruggrijpt naar het web en opnieuw iemands woorden overneemt.
