In de papieren van een nationale volkstelling kan romantiek worden ongedaan gemaakt door een zeer onromantische fout. Eén partner vult het huishoudelijke formulier in, bereikt de regel voor de andere partner, en herhaalt een geboortedatum. In andere gegevens verschijnt 1 januari omdat er geen exacte datum bekend was. Voordat de sterren konden worden beoordeeld, moest David Voas zich bezighouden met het vreemde kleine rommel dat mensen in dozen achterlaten.[2]
David Voas analyseerde geboortedata van meer dan 20 miljoen echtgenoten in Engeland en Wales en vond geen bewijs dat sterrenbeelden invloed hebben op wie met wie trouwt, of wie getrouwd blijft.
De test kwam uit de volkstelling van 2001 in Engeland en Wales, waar Voas, toen senior onderzoeksmedewerker aan het Centre for Census and Survey Research van de Universiteit van Manchester, toegang had tot een ongewoon grote populatie voor een zeer bekend bewering. Horoscoopkolommen kunnen spreken in de taal van chemie en lot, maar deze vraag kon worden geteld: trouwen bepaalde zonnetekens vaker met elkaar dan het toeval voorspelt?[1]
Voas zette de schaal duidelijk. Als er zelfs een kleine neiging was dat Maagden zich aangetrokken voelen tot Steenbokken, of Weegschalen van Leeuwen houden, zou dat zichtbaar moeten zijn in de huwelijksstatistieken. Met ongeveer 10 miljoen koppels zou een invloed die slechts één paar per duizend betreft, ongeveer 10.000 extra koppels in de favoriete tekencombinaties betekenen.[1]
Op het eerste gezicht beschrijven latere samenvattingen van het onderzoek een verleidelijk detail. De ruwe gegevens leken meer koppels met hetzelfde teken te tonen dan verwacht, inclusief ongeveer 22.100 extra koppels die een sterrenbeeld deelden. Dat leek op het soort patroon dat astrologie graag zou claimen.[2]
Het patroon werd vreemder toen Voas nader keek. Het was vooral sterk onder in januari geboren Steenbokken, niet precies een klassieke astrologische voorspelling. Een meer gedetailleerde geboortedatumtabel toonde aan dat koppels veel vaker dan verwacht exact dezelfde geboortedatum hadden, en 1 januari verscheen ongewoon vaak, een bekende placeholder‑datum wanneer een echte geboortedatum ontbrak of onzeker was.[2]
De volkstelling had al soortgelijke fouten in huishoudformulieren blootgelegd. Blossom’s samenvatting merkt op dat sommige koppels per ongeluk als partners van hetzelfde geslacht werden geregistreerd omdat de gegevens van de ene partner voor de andere persoon waren ingevoerd. De overlap van geboortedata wees op dezelfde soort menselijke fout: gekopieerde data, placeholder‑data, en formulieren die onvolmaakt waren ingevuld aan keukentafels en bureaus.[2]
Het Gigantische Vergrootglas
Nadat die fouten waren verrekend, verdween het vermeende zodiacuseffect in statistische ruis. Het verslag van de Universiteit van Manchester, gerapporteerd door Phys.org, was duidelijk: het onderzoek “kon geen enkel bewijs vinden van aantrekking tussen sterrenbeelden,” en de cijfers waren “precies wat we op basis van toeval zouden voorspellen,” zei Voas.[1]
Dat was van belang omdat alledaagse astrologie vaak begint met zonnetekens. Voas erkende dat astrologen zouden kunnen beweren dat volledige geboortehoroscopen nodig zijn om de persoonlijkheid nauwkeurig te voorspellen. Maar gewone romantische adviezen beginnen vaak met de informele afkortingen die mensen daadwerkelijk gebruiken: “Ik ben een Tweeling,” of “Ga nooit een Schorpioen daten.” Als zonnetekens nuttig zouden zijn om een partner in te schatten, stelde hij, dan had de census zelfs een klein signaal moeten opvangen.[1]
Voas verwachtte niet dat de bevinding de horoscoopafdeling zou leegmaken. Hij zei dat hij “geen enkele illusie” had dat de resultaten de populariteit van astrologie zouden ondermijnen. Destijds leverde een Google-zoekopdracht naar “love” en “astrology” ongeveer 3,5 miljoen resultaten op, en de astrologie‑relatieboeken van Linda Goodman, waaronder Sun Signs en Love Signs, hadden in de voorgaande 40 jaar wereldwijd meer dan 100 miljoen exemplaren verkocht.[1]
De census kon niet zeggen of iemand ooit een horoscoop had gelezen voordat hij of zij akkoord ging met een date, noch of een stel om hun tekens lachte tijdens het diner. Hij kon alleen vragen of de oude dierenriemkaart een zichtbaar spoor had nagelaten in miljoenen huwelijken. In die enorme tabel zaten Ram, Stier, Tweeling en de rest als labels rond een cirkel, terwijl de echte sporen gekopieerde geboortedata, 1 januari‑plaatsvervangers en gewone mensen die een formulier probeerden in te vullen waren.
