In de ongedubde Star Wars-beelden die online nog steeds kijkers verbazen, ziet Darth Vader er precies goed uit en klinkt hij helemaal verkeerd. De zwarte helm is er, de cape is er, het imposante lichaam is er, maar de stem die vanbinnen komt, is onmiskenbaar die van David Prowse, een 1,98 meter lange acteur uit Bristol met een zwaar West Country-accent.[3][4]
David Prowse speelde Darth Vader fysiek in de oorspronkelijke Star Wars-trilogie, terwijl James Earl Jones de stem leverde die het publiek zich herinnert. Latere verhalen beweren dat Prowse, ongelukkig met het feit dat hij zou worden nagesynchroniseerd, tijdens de opnames soms expres Vaders tekst door elkaar haalde, ook al zou het uiteindelijke personage in de postproductie opnieuw worden opgebouwd.
Prowse’s casting begon bij zijn lichaam. Voor Star Wars was hij acteur, bodybuilder, sterke man en gewichtheffer geweest, en zijn lengte hielp Vader de uitstraling te geven van iemand die een ruimte kon domineren nog voordat hij iets zei.[3] George Lucas’ schurk had formaat nodig. Prowse gaf hem dat in harnas, cape, masker en beweging.
Op de set sprak Prowse echter ook de dialogen uit. De acteurs tegenover hem hoorden zijn tekst terwijl de scène werd gespeeld, ook al verving de uiteindelijke film zijn stem door de lagere, beheerste voordracht van James Earl Jones.[2][4] LADbible omschreef het contrast heel direct: dezelfde angstaanjagende Sith Lord, maar dan met Prowse’s accent in plaats van de stem die een van de herkenbaarste geluiden uit de filmgeschiedenis zou worden.[4]
Volgens het relaas van The Fact Base wist Prowse tijdens de productie van de eerste film niet dat zijn stem zou worden vervangen, en ontdekte hij dat pas toen hij de voltooide film zag.[2] Diezelfde bron zegt dat hij later toegaf dat hij Vaders tekst opzettelijk verkeerd uitsprak, in de hoop de filmmakers te frustreren en zijn eigen stem in de uiteindelijke versie te houden.[2] Dat plan werkte niet. Jones’ stem werd onafscheidelijk van het personage.
Een personage opgebouwd uit onderdelen
Darth Vader was nooit het werk van één man. Prowse droeg het pak in de oorspronkelijke trilogie, Jones leverde de beroemde stem, Sebastian Shaw verscheen toen Vader in Return of the Jedi werd ontmaskerd, en Bob Anderson voerde belangrijke vechtscènes uit in de oorspronkelijke trilogie.[1] Latere Star Wars-films voegden Jake Lloyd en Hayden Christensen toe als Anakin Skywalker, waardoor de rol een vreemde estafette werd van lichamen, leeftijden, gezichten en stemmen.[1]
Die gezamenlijke opbouw verklaart waarom Prowse’s protest op de set door de film kon worden opgeslokt. Als de man in de helm een regel verhaspelde of veranderde, had de scène nog altijd de mise-en-scène, timing, gebaren en de reactie van een andere acteur om haar vooruit te helpen. De uiteindelijke Vader zou later worden samengesteld uit Prowse’s fysieke spel en de opgenomen stem van Jones.[2][4]
Prowse verdween niet uit Vader doordat zijn stem dat wel deed. Zijn bijdrage zat in de manier waarop het personage ruimte innam: de lengte, de trage draaibewegingen, het gevoel dat het harnas al gewicht en dreiging had voordat er taal aan te pas kwam. Screen Rant’s overzicht van Vader-feiten merkt op hoeveel performers aan het personage hebben bijgedragen, maar het publieke beeld rust nog altijd het sterkst op de combinatie van Prowse en Jones: het lichaam en de stem samengesmolten tot één illusie.[1]
Tientallen jaren later heeft de ruwe audio nog steeds een eigenaardige kracht. Heel even wordt de betovering verbroken. Daarna wordt de truc juist duidelijker: Darth Vader werd opgebouwd uit een lange man die door een masker tekst uitsprak, een andere man die die regels hun dreiging gaf, en een zwarte helm die beide prestaties deed lijken op één persoon die in het donker ademhaalt.
