Jim Reinders kwam thuis op een boerderij ten noorden van Alliance, Nebraska, met een monumentidee dat op het eerste gezicht niet plechtig oogde. Hij verzamelde familieleden, vond oude Amerikaanse auto's op boerderijen en stortplaatsen, en begon ze met de kofferbak eerst in de aarde van de High Plains te planten. Tegen de zomerzonnewende van 1987 was het eerbetoon aan zijn vader een cirkel van grijze auto's geworden die, met verrassende ernst, probeerden Stonehenge te vervangen.[1]
Carhenge is een op Stonehenge geïnspireerd monument nabij Alliance, Nebraska, gemaakt van vintage auto's die grijs zijn geschilderd en gerangschikt op de open prairie als een eerbetoon aan de vader van maker Jim Reinders.
Reinders had in Engeland gewoond en Stonehenge nauwkeurig genoeg bestudeerd om de proporties ervan thuis te kopiëren. De Nebraska-versie nam de oude taal van lateien en staande stenen en vertaalde deze naar Cadillacs, stationwagons en andere imposante carrosserieën uit het midden van de vorige eeuw. Sommige auto's werden rechtop in kuilen gezet, terwijl andere aan de bovenkant aan elkaar werden gelast om bogen te vormen.[2]
Roadside America telt 38 voertuigen in het oorspronkelijke boerenveldmonument, gered van nabijgelegen boerderijen en stortplaatsen. De huidige vermelding van Wikipedia telt 39 auto's in de cirkel, een kleine onenigheid die beter bij het object past dan een netjes aantal. Carhenge is altijd deels onderzoek, deels sloperij, deels familie-uitdaging geweest.[2][3]
De auto's werden matgrijs geschilderd, zodat hun spatborden en daken even konden doen alsof ze verweerde steen waren. Van een afstand geeft de prairie de grap genoeg ademruimte. Van dichtbij verraden de banden en onderstellen het.[3]
De officiële Carhenge-site bewaart nog steeds Reinders' antwoord op de voor de hand liggende vraag. Gevraagd waarom Carhenge, antwoordde hij: "Waarom niet?" De zin voelt nonchalant aan totdat het object in focus komt: een zoon die kiest voor gebruikte auto's, familie-arbeid en een onmogelijk Brits monument als de vorm van herinnering.[1]
Meer autokunst verzamelde zich later rond de cirkel, en in 2006 volgde een bezoekerscentrum. Wat begon als een privémonument werd een openbare stopplaats langs de weg, zo'n plek waar reizigers juist naar omrijden omdat het weigert perfect logisch te zijn. Alliance adverteert het nu als een uniek eerbetoon aan Stonehenge, open van zonsopgang tot zonsondergang voor mensen die bereid zijn de hoofdweg te verlaten.[1][2]
Op de prairie blijft de vertaling zichtbaar. Oude stenen worden afgedankte auto's. Een plechtige prehistorische cirkel wordt een familiereünie met lasapparatuur. Een monument wordt een reden voor vreemdelingen om in Nebraska te stoppen en te staren naar oude voertuigen die hun uiterste best doen om blijvend te zijn.
