In het Santa Barbara Museum of Natural History is de Californische grizzly niet langer een bewegend gevaar maar een specimen, het soort dier dat je ontmoet via een label en een bewaarde lichaam.[1] Dezelfde beer loopt nog steeds over de vlag van Californië, hoofd laag en poten geplant, alsof de staat hem heeft weten te behouden.
De Californische grizzlybeer, het dier op de staatsvlag van Californië, staat vermeld als uitgestorven, met 1924 algemeen opgegeven als het uitstervingsjaar. Zijn wetenschappelijke naam was Ursus arctos californicus, een verloren Californische populatie van de bruine beer.
De vlag laat de beer permanent aanvoelen. Het taxonomische register zegt iets anders. De Californische grizzly was een bruine beer, geclassificeerd als Ursus arctos californicus, en in de bronregister behandeld als een uitgestorven populatie of ondersoort in plaats van een apart mythisch wezen gemaakt voor staatsdocumenten.[1] Zijn officiële beschermingsstatus is het duidelijke deel: uitgestorven, 1924.[1]
Voordat het een civiel embleem werd, droeg de beer een naam die rond onbehagen was opgebouwd. “Grizzly” is gekoppeld aan het grijze uiterlijk van de vacht van het dier, met bleek getipte haren, en ook aan “grisly”, wat angstaanjagend betekent. Natuuronderzoeker George Ord classificeerde een Noord‑Amerikaanse grizzly in 1815 als Ursus horribilis, een Latijnse naam die het dier niet in een schattig daglicht stelt. Het betekent een angstaanjagende beer.[1]
Een echte beer achter het symbool
De wetenschappelijke namen rond de Californische grizzly laten zien hoeveel sortering er plaatsvond nadat mensen probeerden het dier vast te leggen. De bron vermeldt oudere of verwante namen, waaronder Ursus californicus, Ursus horribilis californicus, Ursus colusus, Ursus henshawi, en verschillende anderen.[1] Die rommel is niet alleen administratief. Het is het papieren spoor van een groot dier dat werd beschreven, hernoemd, vergeleken, en uiteindelijk herinnerd nadat de levende populatie verdwenen was.
De Californische grizzly was geen cartoonversie van kracht. Hij behoorde tot dezelfde brede bruine beersoort als andere grizzlies, en de bron beschrijft Noord‑Amerikaanse bruine beren als genetisch nauw verwant.[1] Het publieke nageslacht van het dier werd echter opvallend Calforniaans. Zodra de beer op de staatsvlag werd geplaatst, kon hij staan voor wildheid, macht en een ouder landschap, zelfs terwijl de daadwerkelijke beer uit dat landschap verdween.
De tegenstelling is klein genoeg om gemist te worden omdat vlaggen zijn ontworpen om te vereenvoudigen. Een vlag heeft plaats voor een beer, niet voor de geschiedenis van hoe die beer werd geclassificeerd, gejaagd, verdreven of verloren. Van een afstand lijkt de beer van Californië nog steeds solide en beschikbaar. De officiële statusregel onder het dier vertelt een kouder verhaal: het beeld overleefde, de populatie niet.[1]
De datum op de geest
“Uitgestorven, 1924” geeft het embleem zijn steek.[1] Een staat kan een tekening, een mascotte, een Latijnse naam en een museumspecimen bewaren. Ze kan een roofdier niet behouden alleen door dat roofdier op stof te plaatsen. De Californische grizzly bleef nuttig voor de publieke identiteit nadat hij niet meer bestond als levend dier in Californië.
Daarom is het Santa Barbara‑specimen belangrijk. Het haalt de beer terug uit abstractie. Het dier op de vlag kan eindeloos worden gezwaaid, gedrukt, gedragen en hergebruikt. Het specimen is een herinnering dat het symbool ooit gewicht, vacht, tanden en een lichaam had dat door de wereld bewoog voordat het iets werd dat mensen vooral tegenkwamen in namen en afbeeldingen.[1]
Dus de Californische grizzly verdween niet volledig uit Californië. Hij veranderde van vorm. Hij verplaatste zich van valleien en bergen naar de taxonomie, museumcollecties en het centrum van een staatsvlag. De beer wordt nog steeds in de wind gehesen, lopend op stof nadat de laatste levende er verdwenen was.
