Nadat ze in 1938 haar functie in de anatomieafdeling van de universiteit verloor, richtte Rita Levi‑Montalcini een laboratorium in haar slaapkamer op en bestudeerde ze de groei van zenuwvezels in kippenembryo’s. Dit onderzoek leidde tot haar ontdekking van de zenuwgroeifactor, waarvoor ze in 1986 de Nobelprijs ontving.

Rita Levi-Montalcini

Levi-Montalcini verloor haar assistentpositie in de anatomieafdeling nadat in 1938 een wet was aangenomen die Joden verbood universitair te werken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtte ze een laboratorium in haar slaapkamer op en bestudeerde ze de groei van zenuwvezels in kipembryo's, wat de basis legde voor een groot deel van haar latere onderzoek. Decennia later beschreef ze deze ervaring in de wetenschappelijke documentairefilm Death by Design/The Life and Times of Life and Times (1997). In de film komt ook haar tweelingzus Paola voor, die een gerespecteerde kunstenares werd, vooral bekend om haar aluminium sculpturen die ontworpen zijn om licht in de kamers te brengen dankzij het reflecterende witte oppervlak.

Toen de Duitsers Italië binnenvielen in september 1943, vluchtte haar familie naar het zuiden, naar Florence, waar … Lees verder (10 minuten lezen)