Bruno staart naar een telefoonrekening wanneer het woord binnenkomt. Zijn zoon Tobias heeft een zes uur durende incall‑gesprek uit Springfield geaccepteerd, en de prijs is onmiskenbaar: “Negenhonderd dollaridoos?” De grap duurt slechts een moment in The Simpsons, maar twintig jaar later hadden Australiërs een echte petitie ondertekend over hun echte geld.[2]
In 2015 heeft de Australische Simpsons‑fan Thomas Probst een petitie ingediend om de Australische dollar te hernoemen tot “dollarydoo”, met het argument dat een referentie naar de Simpsons in het echte leven de vraag naar de munt zou stimuleren. De campagne verzamelde 69,574 handtekeningen.[3]
Op 19 februari 1995 zond Fox “Bart vs. Australia” uit, de zestiende aflevering van het zesde seizoen van The Simpsons.[1] Bart's grap begint met een vraag bij de wastafel over in welke richting water in Australië wegloopt, en groeit vervolgens uit tot een internationaal incident dat ernstig genoeg is om de familie Simpson naar het buitenland te sturen zodat Bart zich kan verontschuldigen.[1] Bill Oakley en Josh Weinstein schreven de aflevering, Wes Archer regisseerde deze, en Phil Hartman verscheen als diplomaat Evan Conover.[1]
Het Australië in de aflevering is opzettelijk belachelijk. Het verhaal verweeft verwijzingen naar Mad Max 2, Crocodile Dundee, de Azaria Chamberlain‑zaak en de zweepstraffen van Michael Fay in 1994.[1] Quartz noemde Bruno’s uitroep “Negenhonderd dollarydoos” later een van de slechtste Australische accenten die ooit op televisie zijn vertoond.[4] De zin bleef hangen. Wiktionary leidt “dollarydoo” terug op een samenvoeging van “dollar” en “didgeridoo”, en merkt op dat de oorspronkelijke Simpsons‑coinage “dollaridoos” was.[2]
Hoe de grap Change.org bereikte
In 2015 maakte Thomas Probst van de nepmunteennaam een voorstel. Zijn Change.org‑petitie, geciteerd door Quartz, begon met dalende grondstofprijzen en een worstelende Australische economie.[4] Hij betoogde dat het veranderen van de naam van de Australische munteenheid naar “dollarydoos” het land een popculturele haak zou geven die mensen in hun portemonnee zouden willen hebben.[4]
“Dit zal miljoenen mensen over de hele wereld willen laten grijpen naar Australisch geld vanwege de real‑life Simpsons‑referentie,” schreef Probst, volgens Quartz, “wat de waarde van de Australische munteenheid zal doen stijgen.”[4] Cracked beschreef later dezelfde pitch, inclusief Probst’s bewering dat leiders met “een beetje gezond verstand” zo snel mogelijk wetgeving moeten invoeren om de wijziging door te voeren.[3]
De grap kreeg hulp van de wisselkoers. Quartz meldde dat de Australische dollar sinds midden 2014 met 25 percent was gedaald ten opzichte van de Amerikaanse dollar en rond de 70 US‑cent lag, ver onder de piek van US$1,11 in 2011.[4] In die context werkte “dollarydoo” zowel als een grap als een kleine satire van economische hulpeloosheid: als gewone mensen de markten niet konden bewegen, konden ze tenminste het ding dat daalt een andere naam geven.
De petitie verspreidde zich snel. Quartz meldde meer dan 50.000 handtekeningen in vijf dagen.[4] Het eindcijfer dat aan de campagne werd gekoppeld was 69,574 handtekeningen, een resultaat dat te klein is om het monetair beleid te wijzigen en groot genoeg om te bewijzen dat duizenden mensen dezelfde absurde verwijzing begrepen.[3]
Het woord bleef circuleren
De naam bereikte de Australische bankbiljetten niet. Er werd geen officiële valuta herontworpen, en de Australische dollar bleef de Australische dollar. Het woord echter bleef ronddwalen in informeel Australisch Engels. Wiktionary vermeldt “dollarydoo” als een informele term voor de Australische dollar en noteert latere gebruiken in entertainment‑schrijfsels, muziekverslaggeving en de kinderserie Bluey.[2]
Dat is het rustigere nageslacht van de petitie. Een cartoonvader zag een telefoonrekening, riep een onzinnige prijs uit, en gaf mensen een grap die stevig genoeg was om in kranten, petities en alledaagse slang te worden meegenomen. De Australische dollar bleef onveranderd, maar “dollarydoo” bleef rinkelen in de zak.
